Ben bende sürgünüm

Tebessüm var yine yüzümde
Ölümlüdür sözler
Ayrılıklı hasretler yanar sinemde
Yaşlıdır gözler

Ümitsiz dertlerin derdiyim
Karanlıktır ömrüm
Sevdalı sözlerin sitemiyim
Firaridir gönlüm

Dünsüz bugünlerim kalemimde
Çağlayan nehirler
Saklıdır hayatım elemimde
Çalınan senfoniler

İnsanların bilinmeziyim
Bindir dönüşüm
Yalnızların zaferiyim, hiçim
Ben bende sürgünüm..

Ben benliğimin Türküsüyüm..
Bitmez dinmez hüznüm..
Açıktır.. Karışıktır sitemlidir sözüm..
Bu uğurda tükettiğim ömrüm..
Ben bende sürgünüm..

Ağlama ne olursun..

Ey gönül..

‘Yerle bir oluyor benliğin
Yoksun
O’nun huzurunda titremektesin
Ağlama ne olursun..’

‘Yaşadıkların sitemlerin
Hatırlıyorsun
Bilinmedi uykusuz gecelerin
Anlat.. artık Dinleniyorsun!’

‘Diril.. yargı yoktur seçdedesin
Gururlusun
Sitem etmesin bedenin
Ağlama ne olursun..’

‘Lâl olur dilin, yoktur kelimelerin
Susuyorsun
Bilincindesin Bilenin
O’na yürüyorsun..’

‘Pek yamandır o halin
Utanıyorsun
Pişmansın yazmaz kalemin
Ama ağlama ne olursun..’

‘Ağlama..
Ağlama yüreğim dağlama..
O’nun huzurunda..
Ağlama ne olursun..
Ne olursun..’

Ey gönül..