Ben..Sen..Biz.. – Eski -

Ben… Sen… Biz… – 1 Mart 2007 -

Ben….

Küçük bir ruhtum tanınmayan..
Özümün tane tane işlendiği zamanlar bilincim yerinde değildi… olanlar hem etkiledi hemde etkilemedi benliğimi…
O an…
Bir katkım olmadı olmamıştır olamamıştır o vakit… özüm çizilerken…
Savaşlar… şehitler… kanlar… bayraklar… iman üstüne iman…bir milletin tekrardan doğuşu bir tarihi gerçek olurken…. bir katkım olamamıştır maalesef…
Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır… toprak,eğer uğrunda ölen varsa vatandır… diye bir cümle kazındı her anlamıyla belki o an olmayan bilincime… Toprağa bayrağa bir saygı oluştu..
Oysa ben benliğimi kazanana dek.. Özüm dediğim herşey yıllar içinde aşındı… şimdi ise benliğim var… ancak özüm dediklerim bedende yok belki… sadece ruhta var…
Önemlisi de o ya zaten…
Beden burda Avrupa denilen medeniyet içerisinde… Ruh ise her an öze doğru bir firar içinde…
Yıllarca düşman olan insan medeniyetleri bir bütünün içerisinde… İnsana bu mantıklı gelmiyor. Bana da gelmiyor. Doğa üstü bir gücün buna izin vermesiyle olacağı kanaatindeyim…
Vermiş ki… buralarda bedenen yaşayabiliyoruz…

Sen…

Derler bana… farklı bir anlam verirler benliğime… ‘Sen’ derler ki anlayayım farkımı.. belki de doğa da kainatın yaratılışında insanlar arasında yapılmayan ama bazı insanlar tarafından yapılan ayrımı anlamamı… Başardılar! Beden burda aynı yerde… her insan her cisim gibi görünmekte.. Avrupa denilen yerde avrupalı olmak niyetinde..
Sen… kelimesi ayrımı çağırmakta bu Avrupa denilen diyarlarda…
Sen Türksün.. Sen müslümansın… cümlelerini çok duydum… Ruhuma tane tane işlenen özümü tekrardan yüzeye vurdum…
Şükrettim belki de… yapılan ayrım beni özüme döndürdü diye… ancak bu beden burda yaşadığı sürece böyle bir ayrımı kabul edememekte… asla etmeyecekte..
Bu yüzden Ben ve Sen kelimelerini içerisine alan bir kelimeyi kullanmakta ısrarlı…

Biz…

Farklı olarak tanımlandırılan ama özden farklı olmayan insanlardan oluşan bir topluluk.. Avrupa medeniyeti içerisinde yaşama mücadelesi veren biz…
Belki de Avrupa devletlerinin yerlisi değiliz… ancak… burda doğduk burda büyüdük…
hücrelerimizde yatan özümüze bu da bir zenginlik katar…
Özünü bilmeyen kendini bilemez.. diye bir söz vardır…
Boş bir insan olamamam beni özüme doğru yol almamda büyük bir etken olmuştur…
Ancak öze doğru yol almak… buralardan kopmak değildir…
Bir topluluk içerisinde bir birey bir örnek teşkil edebilmek zaferdir…
Farklılıkları değil… ortak noktaları yüzeye vurarak bir topluluk oluşturmak… bir bütün… Biz kelimesinin hakkını verebilmek gerek…
Biz diyebilirsek… Hem benim benliğimi hemde senin senliğini bir kutuya koyup bizim bizliğimizi çıkarabilirsek ortaya… Avrupa’da insanlar bir bütün içerisinde huzur içerisinde yaşar kanaatimce…

Selametle…

Alperen_TürKü