Sukut İkrârdır..

Sukut İkrârdır..

‘Bütün alem yüreğime dar gelir.
Mantık üzeri politikalar.
Yalancının mumu ne zaman erir.
Bu sebebi istikamet nereye kadar.’

‘Vurgun aşklarda kaybetmişim.
Bir biten bin başlayanım var.
Hep yanlış insanları sevmişim.
Bende vefasızdır iz birakanlar.’

‘Raylar gibi ayrılmaktayım.
Ardımdan acaba kim bakar?
Ettiğim kelam kadar yanlışlardayım.
Beni doğruda kim tutar?’

‘Güneşin ateşinde gizlenmişim.
Zamansızlık beni arar.
Kimseden korkmadan ismini kalbime işlemişim.
Sevmedim inan kimseyi Seni sevdiğim kadar.’

‘Anlaşılmaz yazı ve şiirlerdeyim.
Bilinmeyişim bana kâr.
Sukut İkrârdır dedi. Gitmekteyim.
Dur diyende yok.. kalmam zarar.’

Sukut İkrârdır.
Sustum işte.
İkrârım gidişimde.
Sağolasın..

Biri var ki…

Güneş günlere ışık tutarken.
Biri var ki yürekleri fetheden.
Kuşların ötüşleriyle büyülerken.
Biri var ki yoldaşlık eden.

Dağlara karlar yağmazken.
Biri var ki samimiyetle üşüyen.
Kalemler kağıtlar tükenirken.
Biri var ki kelamsız mest eden.

Dallar ağaçlar fırtınalarla savrulurken.
Biri var ki sukunet öğreten.
Gözlerden akan yaşlar bilinmezken.
Biri var ki yarelere dermanlık eden.

Hasretli sevdalar yakarken.
Biri var ki gurbeti memleket eyleyen.
Ağzı olan boş boş konuşurken.
Biri var ki ısraf nedir bilmeyen.

Ümitsizlik bedenimi sarmışken.
Biri var ki BENi benden alıp giden.
Ömrüm uğruna tüketilmişken.
Biri var ki Ömrüme ömür veren.

Biri var ki anlat anlat..
Anlatamam..
Kelimem yetmez..
Kelimem bilinmez..
Nefesim yetmez..
Cümlem eksik.
Gönlüm eksik.
Bakışım eksik.
Cesaretim eksik.
Anlatamam..
Ömrüm yetmez..
Gönlüm bilmez..
Biri var ki O’nu kimse bilemez!