Döndür. Ben gelmişsem.

Öylesine..

‘Bazen öyle yalnız his ediyorum ki.
Yüreğimde sessizlik.
Hem o kadar insan var hem kimsem yok şu dünya’da.
Bi güç doğuyor gönlümde.
Abimin hayali, Rabbimin himayesinin
hasreti içindeyim.
Ben seçiyorum yalnızlığı.
Çok seviyorum herkesi ama
Öyle yürekten ki korkuyorum.
Seviyorum ama Hakkı’mı?
Üzülüyorum.
Susuyorum.
Yanıyorum.
Bazen öyle bi boşluktayım ki.
Rabbim olmasa.
Hiç ama hiç bişey beni
Buralarda tutamaz.
Hayat? Boş.
Sevgi? Yalan.
Dostluk? Çıkarcı.
Olurdu.
İşte ben böyle bi girdaptayım.
Çıksam yerle bir.
Dursam yolum şaşırırım.
Hoş hiç yol tutturabildim mi ki?
Fırtına esse tek O tek ben denilen olsak..
Sussam bitsem hiçliğimi ilik ilik his etsem.
Yanmışım.
Zavallıyım.
Kimse değilim ki kimsem olsun.
Kimse isem O kimsem.
Geçtim. Durdur. Döndür.
Ben gelmişsem.’

Kimse değilim ki..

‘bir damla duygu biriktirdim
bugünü beklemiş akıp gitti
oysa herşeye karşı korumak istemiştim
çok oldu iyiler yalanları seçeli..’

‘incinen biten yine ben
dünya düzeni insan demişler
yok ki şu ömrümde bir gün bile değişen
gözümden akan bir damla yaş gibi akıp gitsinler..’

‘herkese herşeye yer verdim yüreğimde
değer bilen yoktu değerim olmadığındandır
kimse değilim ki kimsem olsun benle şu gidişimde
en büyük düşmanım dostum yalnızlığımdır’

‘Herkesten uzaklaşıyorum SANA geliyorum
Her türlü sevgiyi tüketiyorum SENİN Sevgine muhtacım
Herkesi siliyorum SANA yer veriyorum
Ne olur SENDE kapatma.. bırak SANA sığınayım..’

‘Beni bende anlayan yok..
Anlatamadım boşverdim anlasalar n’olur
Gidecek hiç bir gönül yok..
Gidecek gönül olsa bile kovulmakta var SEN aç Gönlünü n’olur’

‘Tozlu yol kenarlarında biten çiceklere Merhamet ettiğin gibi..
Bana da merhamet et n’olur..
Duygu yüklü bulutları ferahlattığın gibi..
Beni de ferahlat n’olur..
Derin pişmanlık içinde kapına gelenleri içeri aldığın gibi..
Beni de buyur et n’olur..
O kadar ki muhtacım..
O kadar ki sana ihtiyacım var..
Bilemezsin..
Bilemezsin..
Rabbim..

Kimse değilim ki kimsem olsun..
Kimsesizlerin Kimsesi Rabbim!

Sen olduktan sonra dünya gelse yıkılmam..
Sen olduktan sonra gözümden akan yaşlara yanmam..
Sen olduktan sonra yalnızlığımla savaşmam..
Ey Rabbim ben Senin Sevgin olmadan yaşayamam..

İsteyerek unuttum.

Ey dost..

Bir gün bile herşeyi unutup yaşamadım..
Hep yarını hep dünü düşünüp durdum.
Bitmedi hüznüm bitmedi dertlerim ağladım..
Bildim kimse gelip derdim sormazdı. Unutmadım ama unutuldum.

Bilirmisin hep başkaları için var olmayı..
Bilirmisin derdin olsada kendinden başka kimsenin bilmeyişini özümsemeyi..
Gecelerin sabahların hesabını unutmayı..
Bilirmisin ey dost bilirmisin ne kadar yaktılar şu yüreğimi..

Hesap kitap tutmaktan çoktan geçtim.
Birer birer dert yaratanları defterimden sildim.
Defterden silinir.. bilirmisin bu uğurda kaç defter tükettim.
Arda kalan arda bırakılan oldu..her daim çizik dolu yüreğim..

Nedense attığım adımlar hiç ama hiç bana geri dönmedi..
Dönmesin karşılık için değildi yaptıklarım.. bıraktım çoktan boşa bekleyişleri..
Oysa isteyebileceğim tek bir tebessümdü.. yüreğime vakitlice bir damla su idi..
Çok gördüler ey dost çok gördüler.. yanarken bıraktılar söndüren olmadı bilen olmadı dertlerimi..

Yıkık dökük iki üç mısra kaldı onlardan yana..
Bir virane bir eski mızrap kaldı benden yana..
İsteyerek unuttum dostum isteyerek unuttum..
Unutanları unuttum dostum unutanları unuttum..

Eskilerden bir yüz görürsem.. tekrardan başlarım..
Unuttum.. yalanları yapılanları.. tekrardan bir sayfa açarım..
Unuttum.. isteyerek unuttum.. dertlerimi kapatılan defterleri..
Unuttum.. ey dost unuttum.. acı versede her gece her gün yeniden yürek yareleri..

Sızısı var.. sebepi yok..
Unuttum..
Unuttum be dostum..

Sevda..

Sevda..

‘gün olur derin derin bakarım..
eski günleri birer birer hatırlarım..
elimde değil unutamam
fotoğrafların var.. yakamam..
onca günün onca şey’in hatırı var
bir anda bir celsede silemem seni Yâr..
silemem seni isteme..
onca acı onca dert versende..
hatıraların yüreğimi kor gibi yakıyor..
VAllahi şikayetim yok Rabbim biliyor..
Sevda böyle birşeydir işte..
Sen olmasanda yaşıyorum
yaşıyorum hayalinle..
Tutunmuşum gözümde kalan emsalin.
Gönlüme kamçıdır onlarca sözlerin.
Doğru söyleyip yakardın beni..
Korkmazdın anlatırdın doğru bildiklerini..
Ben kırılırdım, uzun uzun ağlardım..
Gecelerde hıçkırıklarla sabahlardım..
Şikayetim yok.. Olsanda ağlasam..
Olsanda yansam..
Sevilene birşey olmaz derler hep..
Doğruymuş.. Halime sensin sebep..
Sana birşey olmadı..
Yokluğunla bakışın bana miras kaldı..
Nasıl dayanayım? Halim mi var?
Sevdan her an her gün yakar..
Gittin.. gidişin.. bitişim..
Duydum.. yıkıldım.. tükendim..
Titreyerek yağmurlarda yürüdüm..
Heryerde herşeyde seni andı gönlüm.. gözüm..
Ağladım.. gören olmadı..
Haykırdım.. duyan olmadı..
Gittin.. bilen olmadı..
Gelmedin.. arayan olmadı..
Sevdanla ben kaldım..
Sevdanla ben yandım..
Yokluğunla anılarınla ben gün tükettim..
Ve kimseyi kimseyi senin kadar özlemedim..
Biliyorum gelmeyeceksin..
Biliyorum dönmeyeceksin..
Biliyorum..
Ama gel de anlat.. gönle söz geçiremiyorum..
Heryerde sen..
Herşeyde sen..
Yoksun ama varsın bir bilsen..
Varken bu kadar özden sevmezdim anlayabilsen..
Af etsen..
Bir ümit..
Bir ümit..
Dönsen..’

Seni özlüyorum.

Bir melodi alır beni gider.
Gözümde gönlümde sen.
Yürek bu çocuk gibi sever.
Herkes bildi bir de sen bilsen.

Özlem hasret sevda yakar.
Ben ve ben birbirine düşmüşken.
Bekleniyor yıllardır kurtarıcı karar.
Ben ki uzakların hayalini kurmuşken.

Her nefesimde payen.
Her sözümde her kelamımda sen.
Ben senle aklımı boşmuşum görsen.
Beni benden çalıp geri vermesen.

Kimse gerçekten bilmiyor.
Ben dayanmaz artık.
Bilmeni şu yürek arzuluyor.
Ümitsizlik sınırını çoktan aşındırdık.

Senli zamanlarda seni özlüyorum.
Görür gibi binbir hayal kuruyorum.
Yürek bu.. artık zorlanıyorum.
Ama olmaz işte.. söz verdim. söylemiyorum.

Bekliyorum.

…

Bir gün geleceksin biliyorum.
Ben söylemeden göreceksin.
Ben bendimden geçiyorum.
Önce O’nu sonralarda seni seveceğim.

…

Pişmek.

Bir arkadaşa hitaben..

‘ Pişmek.’

Un taneleri bir ortamda
Azıcık tuz katılır
Su ile getirilir kıvama
Hamur yoğrulur emek harcanır

Çevrile çevrile şekil verilir
Fırına sürelecek tahta hazırlanır
Birer birer hamurlar dizilir
Fırın ateşlenir kızdırılır

İyice kızan ateş ısınan fırın
Pişmeye hasret gönüller sürülür.
Kilitlerden korkmayın kırın.
Yıllar yılı biriken kirler püskürtülür.

Ekmekler saniye saniye pişerken.
Yürekler erir gerçek aşkla
Miğdeler aç.. ama daha erken.
Bazan az pişen ekmekler sunulur sofraya.

Bu ekmekler.. yürekler.. ne kadar açlık giderir?
Çok aç olana pişmesi önemli değildir.
Her halde ekmek açlık gidericidir.
Yürekler yüreklere hasret içindedir.

Bazıları ise pişer pişer yanar.
Uzun uzun yanmaya talibtir yürekler.
Onlara fırından önceki yaşam zarar.
Yanmaktan korkmazlar.. özlemli ateşler.

Sanat ekmeği yüreği yakmamak.
Kader olsada bazen kül olup tükenmek.
Ekmeği tam anında fırından çıkarmak.
Sanatkarın eline bırakılan onca yürek.

Tam anlamıyla pişen ekmek çıkar.
Aç olan miğdelere binbir şifa binbir haz verir.
Fırında az fazla kalmışlığın ne anlamı var?
Yüreklerin serinlemesine paye mi biçilir?

…

Erken çıkan ekmekler erkenden açlık giderdikleri için yüreklere mutluluk verirler.. o yüreklerde binbir ümit erken filizlenir.. onlarda yürekleri serinletir..
Tam anlamıyla pişen ekmekler açlık anında acayip bir haz verdikleri için.. yüreklerde biten güller, karanfiller, çiçekler, laleler.. in sonu gelmez.. onlar eşsizdir.. sıra artık bu yüreklerdedir…

anlayanlara..

Pişmek..

Alperen.. Türkü..

Ey Sevgili..

Seni Seveni sevmek
O’nu Seni bilerek bilmek
Seni Onunla sevmek
O’nu Seninle sevmek..

İsterdim
Ey Sevgili..

Yolunu gözleyen bir Hatice olabilmek..
Yaydığın nurla günahlarımdan arınıp serinlemek..
Sözlerinle bir nebze ümitlenmek..
Seni bilip O’nu bilip sadece tevekkül etmek..

İsterdim
Ey Sevgili..

Nerdesin.. Geldin gittin yüreğim Sevda’na hasret..
Sensiz yolum kaybettim.. Hayatın verir gönlüme cesaret..
N’olursun Sevda’ndan bana bir damla lutfet.
Sensiz her yer gurbet kalmadı cihanda memleket..

Ey Sevgili..

Senin yolun üzeri toz olabilmek
Oturduğun ağacın gölgesini temsil etmek
Baktığın bir ufuk gibi Seni sevebilmek
Doğan her gün gibi Senle dirilip Senle bitmek..

İsterdim..
Ey Sevgili..

Seni bilmeden O’nu bilemem.
Seni sevmeden O’nu sevemem.
O’nu sevmeden cihanı sevemem.
Cihan olmadan O’nu da bilemem.

Ey Sevgili..

Ben acizlikte bocalayan bir yüreğin emsali..
Ben gönlümün fakrında boğulan bir firari..
Ben cehalet içinde yüzen bir aklın semeri..
Ben hiçliğin boşluğun temsilcisi..

N’olursun..
Bana da Sevda’ndan bir nebze sun..

Ey Sevgili..

Ey Sevgili..

Rabbim Seni sevmiş..

Seni seversem izin verirsen..
Ben Seni sevdikçe Sende beni bir nebze seversen..
Rabbime bir adım yaklaşmama izin verirsen..

Daha ne isterim Ey Sevgili..
Seni sevmekten daha ne isterim

Ey Sevgili..

Ey Sevgili..

İsyanım..

İsyanlardayım.
Yanlış duymadın.
Yanlış okumadın.
Evet isyanlardayım.

İsyanım.

Mertlik kalıbına namertlik sığdıranlaradır.
Bile bile çocuğun hayallerini yıkanlaradır.
Kanayan yarelere tuz vuranlaradır.
Sanat diye sanatı ağlatanlaradır.

İsyanım..

Aşk meşke vurulan aşklaradır.
Hiçbir yürekte mesken bulamayan duygularadır.
Yazılan okunmayan yazılaradır.
Boşa geçen onca hayatadır.

İsyanım..

Erken diye ölüme dert yananlaradır.
Zamanım yok deyip zaman harcayanadır.
Hakikati bilip bir türlü kavrayamayanadır.
Canı can olmaktan bıktıranadır.

En önemlisi.
İsyanım..

Beni bende ağlatan bana’dır
Seni Sende saklayan sana’dır
Yürek diye bilinen boşlarımadır.
Doğru bilinen yol üzeri kararsızlıklarımadır.
Offf.. be gönül yakıyorsun yine sinemi..

Okumayın!

Bazı zamanlar öylesine kelime kelime kendi dünya’mı yansıtmak isterim ayna’ya.. yazarım bir kaç satır.. anlamsız gibi görünsede bazen kendim şaşarım neler dökülmüştür kelimelerin sıralanışından..

Bismİllah.

baktım.
inandım.
tutundum.
bırakmadım.
bırakıldım.
belki.
sustum.
dinledim.
düşündüm.
dertlendim.
hayaller.
kurdum.
unuttum.
sustum.
susmak.
yakıştıramadım.
düşündüm.
sevdiğim.
sevdiklerim.
aradım.
arayamadım.
elim.
gitti.
gitmedi.
yürek.
engelledi.
geçmedi.
geçemedi.
geçseydi.
titrerdi.
tükenirdi.
belki.
ufuk.
ümit.
yürekte.
yalan.
dolan.
olmasın.
silinsin.
ne.
varsa.
yoksada.
sil.
dök.
sil.
yaz.
sil.
oku.
sil.
yaz.
tekrar.
tekrar.
sil.
ve.
yaz.

sonra.
bak.
derin.
derin.
anla.
dünya.
hayal.
hayat.
sanat.
dert.
kanat.
sil.
siyah.
beyaz.
kırmızı.
ben.
benden.
öte.
ben.
benim.
özüm.
sözüm.
yüreğim.
gidişim.
gelişim.
off.
yüreğim.
özlemişim.
göremedim.
göreceğim.
gitmeliyim.
sevmeliyim.
uzaktan.
tutunmadan.
karanlıktan.
korkmadan.
sevilmeden.
sevmek.
şu.
an.
ben.
gönlümün.
yaptığı.
gibi.
gidiyorum.
seviyorum.
saklıyorum.
derin.
işliyorum.
unutuyorum.
akıl.
bilmiyorum.
yürekte.
sen.
off.
silemiyorum.
silmek.
istemiyorum.
ki.
sen.
beni.
ben.
eyleyen.
vesilem.
şükür.
gitme.
gitsende.
bir.
iz.
bıraktın.
bıraktınız.
gitme.
ama.
gitme.
gitme.
işte.
dur.
bana.
beni.
sun.
sonra.
gitme.
git.
me.
gitme.
işte.
kal.
kal.
kal.
ve.
yine.
kal.
…

Hayatı hayat yapan..

Bölük bölük gruplar.
Gönüllerde binbir isyanlar.
Sevda diye körüklü yangınlar.
Kanun diye saçma sapan kararlar.

Yalan.
Dolan.
Ziyan.
Yılan.

Irmaktan su diye akan kanlar.
Zaferleri besleyen çiyanlar.
Söz gibi satışa çıkan yalanlar.
Boşluğa anlamsız katan bakışlar.

Cehalet.
Lanet.
Cesaret.

sonra.

Metanet.

Yüreğimde kopan rüzgarlar.
Aklımı başımdan alan ufuklar.
Gözümde gönlümde ebedi arzular.
Artık eski ben bana zarar.

Ufuk.
Hukuk.
Nutuk.
Suskunluk.

Gidişatım.
Hayatım.
Hayatımı hayat yapan hatalarım.
Suskunluklarım.
Firarlarım.

Ve eski ben.
Gitti
Yeni ben.
Geldi.

İnşaAllah.