Neler düşündüm neler…

Neler düşündüm neler…
Avrupa medeniyeti dedikleri nedir diye çok düşündüm. Avrupa’da yaşayarak bu medeniyetin bir parçası olmam gerekir değil mi? Buralarda doğup büyüdüm, 19 yaşıma kadar sadece ve sadece flaman arkadaşlar edindim. Türklerin eksikliğine çok ama çok isyan ettim.. vatana izine gideceğimiz tarihi –günü iple çekerdim. Avrupa medeniyeti denilen.. avrupa da doğup büyüyenlere ters gelebiliyor yine de.. avrupa medeniyeti denilenin içinde İslamiyet yok, Türk kimliği yok.. bir karma olduklarını söyleselerde karma değiller. Belki de karma görünümünde, önceden belirlenen içeriği olan bir karma bozması. Şu Avrupa medeniyeti, şu değil diyebiliyorlar.. Bazı şeyler bize ters, bizim kültürümüze ters diyebiliyorlar. Hangi kültürden bahsediyorlar anlamadım bi türlü.
Kültür dedikleri yoksa.. mesela Belçika’yı örnek alsak. Belçika’da kullanılan diller bellidir, Flamanca, Fransızca ve de az da olsa Almanca.. ama belçika’da yaşanlar, buranın milleti diye bilinen kısım.. çoğunlukla İngilizce müzik dinlerler.. pek az flamanca söyleyen sanatçılara sahiptirler. Ne kültürü söyleseler ya? Yemek kültürüne geçiş yapsak.. bu belçika’nın mutfağı cidden zengin değil.. bir kaç özel yemek harici karma bi mutfağa sahiptir.. Almanya-Fransa-Belçika-Hollanda dedin mi, hep aynı mutfak hep aynı tattır.. özel birşey yok.. maalesef. Tiyatro, şairlik, yazarlık desen.. bunlara laf söyleyemem. Pek ünlü yazarları vardır. Kaliteli ve seviyeli yazarlar. Çok severdim edebiyat dersini, çok severim hala edebiyatı.. Belçika’nın ünlü yazarlarının kitaplarını zevkle okurdum.. Türk edebiyatına geçiş yapmadan. Demiyorum ki Belçika’nın hiç güzel özelliği yok. Diyemem. Çünki gerçekten buraları çok seviyorum. Gurbet derim ama Evim de derim. Bu öz ve doğduğun yerin karışımı pek bi yaman oluyor. Hem seviyorsun hem sevemiyorsun. Hangisini daha da çok sevdiğini çıkartamıyorsun. Çok zor be kardeşlerim, çok zor..
Dönelim Avrupa medeniyetine, ve bu medeniyet içerisinde yaşayan BİZ – biz ne demekse… nereye aitiz, kimiz, neciyiz.. hala çözememiştim. Kendimi pek ala derin çıkmazlarda bulabiliyordum. Saatlerce bazen günlerce beynimi bunun üzerine yoruyordum. Çıkış yolu bulamıyordum. Bi an geldi.. ne ile uğraşıyorum dedim. Kimlik sorusu çok mu önemli? Ben kim olduğumu zaten biliyorum.. ben diye başlayan cümlenin sonu..elhamdülillah Müslümanım ile bittikten sonra, gerisinin önemi kalır mı ki, kalmışmıydı ki? Söyle be gönül, söyleyin be kardeşlerim önemi var mı ki?
Benim gözümde artık yok. Eskiden.. çok eskiden.. Milliyetçilik- Türklük Müslümanlıktan önce gelirdi benim için.. ama artık değil.. biri Türk olsun.. müslümanlıkla alakası olmasın… birisi Müslümanlığın alasını temsil etsin.. sadece adı Türk olanı bir kalemde silerim. Üçgenimde saklı tüm gerçekler aslında.. İmân Vatan Yâr.. bu sıralama..
Ama işte.. bu avrupa denilen yerde müslümanlık prim yapmıyor diyenlerde var. Müslümanım dedin mi yargılanıp sorgulanıyorsun. Buna ben şahsen şahit oldum.. binbir çeşit sorular.. binbir çeşit yargılamalar.. keşke biraz daha çok bilgim olsaydı da her sorularına cevap verebilseydim.. keşke.. ama işte uğraşıyoruz kendi çapımızda.. bir gün gelecek ve tüm sorularına bir cevap verebileceğim inşaAllah.. aslında ben onlara şükrediyorum.. onlar sayesinde bende niçin neleri yaptığımı sorup soruşturuyorum.. imanım inşaAllah daha da kuvvetleniyordur.. inşaAllah.. daha çok kat etmemiz gereken yol var.. hele ben.. arkalardan geliyorum bir türlü yetişemiyorum.. bu hızla da öndekilere asla ulaşamam.. ama ümit fakirin ekmeğidir derler.. aynen öyle. Ümidimi kaybetmiyorum. Elbet bir gün bende artık bir kaç soruda olsa cevaplayabileceğim… off Rabbim.. off.. Sevda’n pek yaman.. görseler görseler herkes görse.. herşey güzel olur ya.. işte düğüm orda.. işte çözülmesini bekleyen düğüm orda.. zor olmasa zaferin ne anlamı kalır ki.. şükür Sana Rabbim.. şükür…
Neler düşünüyorum neler..
İşte döktüm yine bi kaç düşünce..
Ne tam bir yazı ne tam bir anlam var..
Ama işte tüm becerim bu kadar..

Saygılar
AlpiTRK