Tuttunduğum DAL. Hizmet.

22 12 2007

‘iki sene geçmiş.. ne de çabuk..
yüzlerce şey gördüm.. bir kaç katı şey duydum..
ömrüm nereye diye düşündüm..
gördüklerim duyduklarım his ettiklerim..
dünya’da tuttunduğum DAL’ın güzelliğine hitaben..’

tuttunduğum DAL.

‘nice amaç bilinir.
bir gün gelir amaçların anlamsızlığı akılda netleşir.
o an gözden bir damla yaş silinir.
bir yol var ki o yoldan dönmek cahiliğin cismidir.’

O yol ki..

‘TEK bir amaç peşinde koşmayı öğretir.
Ne mal ne mülk.. dünya sadece emanete sahip çıkma sebebidir.
Arzulanan Rıza.. Arzulanan Ebediyettir.
Bu uğurda.. BEN denilenden pek âla geçilecektir..’

Ama bu o kadarda kolay değil..
Cennet.. o kadar ucuz değil..

‘önce anlam verilemez.
sorgulanır. en kötüsü kötülenir.
aleyhinde laflar edilir.
kıymeti bilinmez.’

‘yeyemediği çiğere pis diyen kedi misali..
insan cisminde varlıklar küfre girer
kuramazlar bile Cennetin hayalini..
ama pes etmez bu yolda.. harbi gönüller.’

Yola yoldaşlarla devam..

sonra..

‘şahsi değerin yokluğu vurgulanır
hiçlik kolay kabul görmez
her atılan adım aldatıcıdır.
nefis kolay körelmez.’

daha da sonra..

‘nefis köreldim diye aldatır.
piyasa kurar makam sevdalıları..
gerçek DAL’a saldırılara peşin para dağıtır.
içten bitirir bu beyin kurtları.’

Ancak Rabbim Razı gelir mi?
Bu uğurda baş koyanların haklarına girilmesine göz yumar mı?
Hayır elbette..

‘yeri bilmeyen tepeyi sever
tepeden düşünce
sarar bedeni elem keder
lanetler yağdırılır kadere.’

‘anlaşılmaz Rab Rızasına paha biçilmez
yanında bir TEK yoldaş olmasa dahi
ucunda ölüm keder görünsede dönülmez
Bilseler TEK dost olarak Rabbi!’

işte..

‘kalp Rabsız doymaz!
anlar gönüller.
o boşluğu hiç birşey dolduramaz.
aranır bin bir türlü insanlarda sevdalarda teselliler.’

teselliler acıyı dindirmez..

‘önce BEN denileni öldürürler.
sonra şarjöre RAB sevdasını sürerler.
Nefse doğrultup.. Ateşlerler.
yarelenir en derinden kararmış yürekler.’

‘nice kelam edilir.
nice sorular beyni yorar.
hüzünlü gecelerden, engelli yoldan geçilir.
pes etmek yoktur. gönül artık TEK ebediyeti arzular.’

İşte tuttunduğum DAL.

‘Hizmet.’

Rabbim herkesten Razı olsun inşAllah..
Bu hizmeti bize sunan.. Bize tanıtan.. herkesten Razı olsun inşAllah…





İçimde bir şehir!

22 12 2007

Heyt be gönül.. dolup taşmışsın yine..
Kalem kağıt yokluğunda.. çözülmüş aydınlıklar.. bulanıklaşmış daha bi karanlıklar..

Tek sana hitaben Gönlüm!

İçimde bir şehir!

şehir
http://tn3-2.deviantart.com/fs16/300W/f/2007/201/9/8/City_of_lost_children_by_YagaK.jpg

‘Binbir fikir binbir düşünce
Yurt bilinen gurbet gurbet olmuş yurt
Akıl kurcalanır oldu mızrap gibi sözlerle
Kurt bilinen kuzu kuzu olmuş kurt.’

‘Uzatılan nice el seçmek pek güç.. kolaydır ‘ihanet’
Yanlış bilinen doğru doğru olmuş yanlış
Sahibi türemiş her birşeyin.. anlamsızlaşmış kelime ‘emanet’
Barış ülkesi bilinen harb meydanı.. savaş olmuş barış’

‘Akıtılan nice yalancı yaşlar.. unutulmuş harbi sevdalar
Zenginlik diye bilinen fakirlik fakirlik olmuş zenginlik
Gösterişe yeltenen binbir riyâkar.. açılan dolu boşlu sayfalar
Mertlik bilinen namertlik namertlik olmuş mertlik’

‘Çivisi çıkmış dünya’nın.. ne anlaşılır dostun sözünden
Kahpe* bilinen dost dost olmuş kahpe.
Fikir boş eylenmiş. Geçmişse ruh candan. özünden.
Bugün bilinen yarın yarın olmuş bugün.’

‘Elem verir bu gidişat yanıyor yürek.
Derman bilinen dert dert olmuş birden bire derman.
El atmak gerek, tükenmeden! Verilsin ele gönle kazma kürek!
Canan bilinen düşman düşman oluverir canan.’

‘Bakmadan takmadan yürümek yakışmaz!
Gören kör kör oluverir gören.
Gönle bakmadan göze bakmak yaraşmaz!
Şair bilinen cahil.. cahil oluverir şair.’

İçimde bir şehir..
İçimde bir nehir..
İçimde bir zehir..
Akıt akıt bitmez..

Taşmış..

*burada mecazi anlamda ‘dönek’ yerine kullanılmıştır..





ŞehzadeM…

22 12 2007

Gece Vakti kitap okumaya dalmıştım ki H. Kardeşimin.. yüreğinden bir mesaj kopmuş..
Aynı şehirde.. ayrı mescidlerde..
Birleşen ufuk.. birleştiren sözcükler.. kelimeler.. gönüller..
H. Kardeşimin izniyle.. buraya da eklemek istedim.. Parça parça.. bi kaç mesaj..

Rabbim Razı olsun şehzadeM..
Yüreğin ebediyete dek böyle zenginliklerle dolsun..

ŞehzadeM demişki..

Yakınlık ne mekanda ne zamandadır.
Sadece eller yukarı kalktığında aklına gelenler..
Yakın olduklarındır.
Keşke sana yakın olsaydım..

Ben.. A_T demişim ki..

Irmak ırmak akıp deniz olduk,
Denizi damla haliyle doldurduk,
Ben sen yok kardeşim,
Ben bizi her daim bir bildim,
Yanımı bırak,
Olsanda gözden ırak,
Var mı ötesi?
Vermişim sana gönlümün en harbi kardeş köşesini! 

ŞehzadeM demiş ki..

Helal abi helal.. saygıyla susuyorum.

Ben.. A_T demişim ki..

Estağfrullah ve bir tebessüm.  

ŞehzadeM demiş ki..

Gerek yok fazla söze övgüye,
Yaradan övmüşse İnşAllah,
Uzanır gönlün ta ötelere..
Bir basamak olur şu fani dünya sana..
Havz-ı kevserdeki büyük buluşmaya..
Ama şair ***** oraya ulaştığında,
Şu aciz kardeşin *****’ide unutma..
Unutma..
Sevgi ve Saygılarımla

Ben.. A_T demişim ki..

Yeminimdir ki! Şair kim ben kim!
A be temiz yürekli kardeşim!
Bana unutma dersinde,
Daha senin saflığına ulaşamadım bendimde!
Sen varırsın,
bi ümit şu kardeşini de unutmazsın
Sen hele gör gerçek Şairi..
Tek Baki Rabbimi,
İnce ince işlemiş nakışları güzelliği..
Yaratmış, uçsuz bucaksız mert yüreğini..

ŞehzadeM demiş ki..

Benden pes abi,
verdim tüm kelimeleri senin inayetine,
Sen gibi ustalar varken,
Şu garibin ne haddine,
Andolsun Rabbimin yarattığı yere göğe
Her zerreye..
Şair demem şaire..
Sen gibi kelam etmedikçe..

Ben.. A_T demişim ki..


Estağfrullah, kardeşim..
Gece’nin çöküşü hüzün ve sevinç verir,
Duaların en ihlaslıları edilir..
Her gecende benim duamda yer edinmen dileğimle..
Selametle kardeşim!

ŞehzadeM son olarak demiş ki..


Son sözlerimle koyuyorum noktayı,
Şu güzel mısralara,
Ama bitmesin dualar uykuya daldığında..
Anladık, şaire yazdıran hakikat TEKmiş,
Mağfiret Allah ve Resulün bilmekmiş.

Hayırlı geceler..