Eskilerden iki üç anımsama…

Çocukluk yılları…

-oyuncak-

oynadık seninle..
olmayan oyuncaklarımızla
bir kağıt parçasını
bir odun parçasını
kendimize oyuncak eyledik..
beraberce oynadık
içimizdeki çocuksu ruhları
dışa vurduk..
oyuncak neydi..
yıllar sonra anladık
ama
çocuk sayılmazdık artık…

—

iki kuruş

geziye çıkacaktık
mini mini bedenlerimizle
ufkumuzu genişletecek
çoşacaktık…
olmadı..
iki kuruş eksiğim vardı
onlar gitti
ben kaldım geride..
tadamadım onlarla beraber
gezip eğlenmeyi…
iki kuruş eksiğim vardı…

—
üç kardeş

küçük bir odada üç kardeş
yerlerde ders çalışma zevki
kalemi sonuna kadar kullanmanın değeri
iki kalemin lüksü
boş kağıt parçasının gözdeki değeri
minik benlikleri temsil ediyordu…

azim cesaret
bir bedende bütün içerisinde
çekiyordu bir çizgi
fakirlik denilene…
yürekte saklanıyordu umutlar
hayalleri doktorluk mühendislikte yatardı…

tutunacakları yoktu
hayallerden başka
umutlar harici…

üç kardeş…

biri aile sahibi
biri ticarete meğilli
biri iç mimariye gönül vermiş bir kişi…

asla unutmadılar
kağıt parçasının değerini
kalemin sonuna kadar kullanmanın değerini…
özlerini…
Bi kaç nağme..